Бахшида ба Рӯзи соҳибқирони шоирон устод Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ бо иштироки донишҷӯён  ва устодони кафедраи забони давлатӣ ва ҷомеашиносии Донишкадаи политехникии Доншгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик Муҳаммад Осимӣ конференсияи илмӣ – адабӣ таҳти унвони «Рӯдакӣ ва шеъри оламгири форсӣ» доиир гардид. 

Конфронсро мудири кафедраи забони давлатӣ ва ҷомеашиносии донишкада Таибахон Бобоева ҳусни ифтитоҳ бахшида, аз ҷумла таъкид дош, ки “Ашъори безаволи Абўабдуллоҳи Рўдакӣ, ки наздик ҳазору дусад сол инҷониб дар хизмати мардуми олам аст, дар маҷмўъ хазинаи гаронмояи адабиёти умумибашарӣ мебошад. Шеъри Рўдакӣ барои тамоми наслҳои баъдина василаест, ки нигоҳ, ақидаҳои сиёсиву иҷтимоӣ ва фалсафии замонро аз дидгоҳи ғайримуқаррарӣ ифода мекунад. Хулосаи нигоҳи муҳаққиқон он аст, ки решаи шеъри Рўдакӣ то замонҳои қабл аз ислом, то Авасто рафта мерасад, ки ин аз ҷаҳонбинӣ ва афкору пиндори фарохи шоир шаҳодат медиҳад. Бузургтарин ҳунари Рўдакӣ он аст, ки бо эҷоди анвои гуногуни адабӣ қудрату ғановатмандии забони тоҷикиро вусъат бахшидааст. Забони шеъри ў зебову ғанӣ ва чун бақои забони модарии мо ҷовидонист. 

Сипас бобати зиндагиномаи ва фаъолияти устод Рӯдакӣ аз ҷониби устоди кафедра Шафоатхон Файзиева маърӯзаи ниҳоят пурмӯҳтаво пешниҳоди иштирокдорон гардид. 

Суруди Аврангзеби Мирзошариф аз рӯйи ғазалиёти шоир ва қироати шеърҳо аз ҷониби ғолибон хотири аҳли иштирокдоронро болида сохт.  

Ҷоиз ба зикр аст, тайи чанд рӯзе, ки миёни донишҷӯён озмун аз рӯи номинатсияҳои «Беҳтарин хонандаи ашъори Рӯдакӣ», «Беҳтарин иншо дар мавзӯъи «Рӯдакӣ рафту монд ҳикмати ӯ» ва «Беҳтарин сарояндаи ашъори Рӯдакӣ » гузаронида шуда буд ва дар конфронси мазкур ғолибон муайян гардиданд. Ҳамин тавр: Алишер Ҷӯраев, Мӯҳсинҷон Ҷӯраев, Аврангзеби Мирзошариф, Таҳмина Мирсаидова ва Фарҳод Раҳмонзода аз рӯйи номинтасияҳои номбурда ғолиб дониста шуданд. 

Дар бинои факулети муҳандисӣ – технологии Донишкадаи политехникии Донишкадаи техникии Тоҷикистон миёни донишҷӯёни болаёқати факултет

кастинг-озмун барои дарёфти чеҳраҳои нави чорабинии «Рӯзи донишҷӯ» баргузор гардид.

Озмун аз руйи шартҳои ровигӣ,шеьрхонӣ, сурудхонӣ ва ракс сурат гирифта,дар озмун зиёда аз 20 нафар донишҷӯён ширкат варзида, маҳорати худро нишон доданд. Бояд қайд кард, ки кастинг бо иштироки роҳбарияти факултет гузаронида шуд.

Ташкили чунин кастинг-озмунҳо дар дигар факултетҳои донишкада идома дорад.

Интизор меравад, ки дар Донишкадаи политехники Донишкадаи техники Тоҷикистон аввалҳои моҳи октябр чорабинии пуршукуҳи «Рӯзи донишҷӯ» баргузор хоҳад шуд.

Имрӯз дар ҷараёни фаъолияти давлати  соҳибистиқлол, ҳуқуқбунёд, демократӣ, дунявии Тоҷикистон рисолати ваҳдати миллӣ олитарин арзишест, ки  дар роҳи мустаҳкам ёфтан ва тараққӣ кардани он мусоидат намудааст. Қайд кардан зарур аст, ки сулҳи тоҷик ба ном ва кӯшишу ғайрати бевоситаю ҷоннисории Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон пайвастагии зич дорад.

Давлати соҳибистиқлоли мо бо шарофати Ваҳдати миллии бадастоварда ҳамасола барои расидан ба ҳадафҳои стратегии давлат, истиқлолияти энергетикӣ, раҳоӣ ёфтан аз бумбасти коммуникатсионӣ ва таъмини истиқлолияти озуқаворӣ зина ба зина амалӣ рӯ ба тараққӣ намуда истодааст. Мо бо боварӣ гуфта метавонем, ки бо кӯшишҳои Ҳукумати ҷумҳурӣ ва дастгирии мардуми меҳнатдусти кишварамон тамоми мушкилоти иқтисодию иҷтимой бартараф гардида, зиндагии босаодати халқи азизамон таъмин хоҳад шуд.

Рисолати ваҳдати миллӣ, ки мақсаду мароми тамоми ҷомеа гардидааст, имрузҳо торафт тавсиа ва густариш меёбад. Вай дар тамоми ҷабҳаҳои ҳаёти ҷомеа зуҳур ёфта, амалан барои тараққиёти Тоҷикистон мусоидат мекунад. Имрӯз таҳким бахшидан ба Ваҳдати миллӣ рисолати шаҳрвандӣ ва қарзи фарзандии ҳар тоҷик ва тоҷикистонӣ бояд бошад.

Пешвои миллат, асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нақши назарраси ҷавонони кишварро дар пешрафту шукуфоии Тоҷикистон ба инобат гирифта, соли 2017-ро «Соли ҷавонон» эълон намуданд. Ҳамагон медонем, ки имрӯзҳо ин пешниҳоди Сарвари давлат аз ҷониби ҷомеаи кишвар, алалхусус ҷавонон, ҳамовозии гарм пайдо кардааст. 

Дар маросими ифтитоҳи яке аз муассисаи таҳсилоти умумӣ ва мулоқот бо кормандони соҳаи маорифи  вилояти Суғд президенти кишвар таъкид намуданд:

 “Бояд ба таъмини дастрасии баробар ба таҳсилоти босифат, таъминот бо китобҳои дарсӣ, воситаҳои электронӣ, фарогирии хонандагони дорои имкониятҳои маҳдуд, истифодаи технологияҳои иттилоотӣ ва усулҳои фосилавӣ дар таҳсилоти касбӣ диққати зарурӣ дода шавад.”

Ҳар як ҷавон барои муайян намудани мавқеи худ дар ҷомеа андеша карда, барои дар рушду ободии ҳамаҷонибаи кишвар ҳиссагузор шудан бояд ба омӯзишу такмили донишу малакаи худ диққат диҳад. Ба туфайли ғамхории сарвари давлат, асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ Эмомалӣ Раҳмон шумораи донишгоҳу донишкадаҳо дар кишварамон зиёд гаштааст.

Имрӯзу ояндаи кишвар ва нуфузу эътибори давлати мо дар ҷомеаи ҷаҳонӣ аз ҷаҳонбинии солим, маърифати баланди сиёсӣ, дониши замонавӣ, омодагии касбӣ, соҳибмаърифативу соҳибфарҳангӣ ва эҳсоси гарми ватандӯстиву худшиносии шумо - ҷавонон вобаста аст.”

                                                                                          Эмомалӣ Раҳмон

Бо фарорасии асри бисту якум дар тамаддуни башарӣ рушди давраи нав- давраи ҷомеаи иттилоотӣ, ки бо паҳншавии босуръати технологияҳои иттилоотӣ тавсиф карда мешавад, оғоз гардид. Асоси  технологии ҷомеаи иттилоотӣ шабакаи иттилоотии ҷаҳонӣ аст, ки Интернетро ифода мекунад. Инқилоби телекоммуникатсионӣ имкониятҳои нави мусоидро барои ташаккул ва рушди сохторҳои шабака дар соҳаҳои гуногуни ҳаёти ҷамъиятӣ, аз ҷумла сиёсат, иқтисод, илм, маориф ва  фарҳанг  ташаккул медиҳад.  Шароити нави рушди иҷтимоӣ тайёр намудани мутахассисони нав, истифодаи технологияҳои нави таълим, ки ба  талаботи ҷомеаи иттилоотӣ ҷавобгӯ аст, талаб мекунад. Имрӯз усулҳои таълими анъанавӣ бо методҳои нави таълим дар асоси истифодаи Интернет, шабакаҳои электронӣ- компютерӣ ва воситаҳои телекоммуникатсионӣ, пурра карда мешаванд.   Дар ин замони муосир талабот нисбати чунин  таҳсили муттасил дар тӯли ҳаёт пайдо мешавад, ки бо воситаи он   ба шахс  захираҳои ҷаҳонии иттилоотӣ ва базаи маълумотҳо  дастрас мешавад,  ва ҳар як фард метавонад мунтазам дар давоми ҳаёти худ малакаи касбии хешро баланд кунад.  

Яке аз принсипҳои асосии таҳсили фосилавӣ  таҳсил барои ҳама (барои сокинони минтақаҳои дурдасти кишвар, шахсоне, ки имконияти  иштирок дар шакли рӯзони таҳсилро надоранд, ҷои кории худро тарк карда наметавонанд, шахсони аз ҷиҳати ҷисмонӣ саломатиашон маҳдуд) мебошад.

Дар Донишкадаи политехникии Донишгоҳи техникии  Тоҷикистон ба номи М.С.Осимӣ соли шашум аст, ки таҳсилоти фосилавӣ амал мекунад. Гурӯҳҳои фосилавӣ барои таҳсилоти якум аз рӯи се ихтисос: 1_40.01.02 Низомҳои иттилоотӣ ва технологияҳо дар иқтисодиёт, 1_25.01.04  Молия ва қарз, 1_25.01.07 Иқтисодиёт ва идора дар корхонаҳо, 1_43.01.03.-Таъмини барқ, 1_44.01.01-Ташкили ҳамлу нақл ва идоракунии нақлиёти автомобилӣ ва шаҳрӣ ва барои ихтисоси дуюм аз рӯи ҳамаи ихтисосҳои дар шакли рӯзонаи таҳсил мавҷуда фаъолият мебарад. Ин гурӯҳҳоро яке аз сохторҳои донишкада маркази таҳсилоти фосилавӣ идора мекунад.     Марказ сомонаи омӯзишии худ www.fosilavi.tj  – ро дорад, ки он саҳифаҳои мушаххаси дорои маводҳои таълимӣ-методӣ дошта, ҳамаи имкониятҳо барои устоду донишҷӯ фароҳам оварда шудааст.    Таъминоти барномавии сомонаи омӯзишӣ, ки ба шабакаи иттилоотии ҷаҳонӣ Интернет насб шудааст, аз тарафи кормандон-барномасозони донишкада тартиб дода шудааст. Ҳамаи маводи зарурии таълимию методӣ бо истифода аз  воситаҳои мултимедӣ (видео ва аудиофрагментҳои дарс), шаклҳои гуногуни санҷиши дараҷаи дониши донишҷӯён дар сомона амал мекунад.  Донишҷӯёни мо дар минтақаҳо дурдасти кишвар, инчунин, дар мамлакатҳои хориҷа (Амрико, Чин, Руссия ва ғ.) кор ва фаъолият бурда якҷоя таҳсилро давом медиҳанд. Барои баланд бардоштани сифати таълим дар таҳсилоти фосилавӣ дарсҳо дар реҷаи “on-line” –вебинар ташкил карда шудааст. Дар ин дарсҳо донишҷӯ дар вақти воқеӣ бо воситаи барномаи махсус ба дарс даромада бо устодаш ва ҳамгурӯҳҳонаш  дар алоқа мешавад ва тариқи он маълумоти худро оиди фан пурра мегардонад.

Донишҷӯёне, ки дар донишкада дар шакли рӯзонаи таълим  таҳсил мекунанд ва зарурияти фавран сафар намудан, ба ягон минтақа пайдо мешавад, имконият доранд, ки дар муддати муайян таҳсили худро тариқи фосилавӣ давом  диҳанд.

Инчунин, барои онҳое, ки барои давом додани таҳсил дар шакли рӯзона имконият надоранд, маҷбуранд фаъолияти касбии худро оғоз намоянд, метавонанд аз шакли рӯзонаи таҳсил ба шакли фосилавӣ гузаранд, ки ин ҳам дастгирии донишкада барои давом додани таҳсил аст.

Донишҷӯён бо воситаи почтаи электронии дохили сомонаи омӯзишӣ на фақат бо устод, балки байни якдигар  ва  бо кормандони маркази таҳсилоти фосилавӣ дар алоқа мебошанд. То имрӯз таҳсилоти фосилавӣ се хатмро ба анҷом расонид ва 97 нафар донишҷӯ соҳиби диплом гардиданд.

Таҳсили фосилавӣ ба асри 21 ҳамчун усули самараноки тайёр намудани кадрҳо дохил шудааст, зеро вай ду принсипи асосии таҳсили муосирро дар ҳаёт татбиқ мекунад, ки ин ҳам бошад “таҳсил дар тӯли ҳаёт” ва “таҳсил барои ҳама” аст.

         Ҷавонон бояд ба омӯзишу такмили донишу малакаи худ диққати ҳамаҷониба диҳанд, чунки Тоҷикистон ба мутахассисони соҳибтаҳсилоту ташаббускоре ниёз дорад, ки мувофиқи талаботи иқтисоди бозорӣ вусъати рушди иқтисодию иҷтимоии кишварамонро таъмин менамоянд.  Мо устодон боварӣ дорем, ки ҷавонон бо эҳсоси баланди ватандорӣ дар рушди диёру сарзамини хеш саҳми арзанда мегузоранд.

Исомаддинова Раънохон Мирзохамдамовна, 

номзади илмҳои физика ва математика,

сардори маркази таҳсилоти фосилавии ДПДТТХ

Бо мақсади сазовор истиқбол намудани 30 солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Донишкадаи политехникии Донишгоҳи техникии Тоҷикистони шаҳри Хуҷанд ҷараёни корҳои ободонию созандагӣ бомаром пеш меравад. Бо иқдоми раёсати донишкада чорабиниҳои ободонию созандагиҳоро дар ҳамаи бинои марбут ба донишкада вусъат ёфтаанд.Ин буд, ки бо дастгириҳои бевоситаи Давлату Ҳукумати кишвар, Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон, Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд ва роҳбарияти донишкада факултетҳои информатика ва энергетика, бинои факултетти муҳандисӣ – иқтисодӣ ва пештоқи бинои маъмурияти донишкадаро аз таъмири куллӣ бароварда шуда истодаанд.

Сохта ба истифода додани озмоишгоҳи замонавӣ бо тамоми шароити мусоид барои корҳои лаборатории донишҷӯён, бунёди майдончаҳои варзишӣ, сехи нонпазӣ ва ба даст овардани якчанд патенту шаҳодатномаҳои ихтироотӣ худ исботи гуфтаҳои болоӣ буда, самараи Истиқлолияти давлатии

Тоҷикистон аст.

Ҷоиз ба зикр аст, ки дар донишкада ҳамасола корҳои ободониву бунёдкорӣ, кабудизоркунӣ ва тармиму таҷдиди бинои факултетҳои донишкада идома дошт ва бахшида ба ин санаи таърихии миллат, омодагиҳои ҷиддӣ рафта истодааст.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳояшон дар арафаи иди Ваҳдати миллӣ гуфта буданд: “Мову шумо бояд як нуктаи бисёр муҳимро ҳамеша ва дар ҳама ҷой дар хотир дошта бошем, ки мо танҳо як Ватан, як сарзамини воҳиду муқаддас дорем ва дар ҷаҳон моро  бо  номи давлату Ватани маҳбубамон Тоҷикистон мешиносанд ва эҳтиром мекунанд”.

Чун ҳамагон огаҳӣ дорем, 27-уми июни соли 1997 дар таърихи навини давлати соҳибистиқлоли Ҷумҳурии Тоҷикистон  ҳамчун яке аз санаҳои тақдирсоз, яъне рӯзи баҳамоиву оштӣ ва эълони иттиҳоди ҷовидонаи миллати куҳанбунёди тоҷик бо ҳарфҳои заррин сабт шудааст ва мардуми шарифи тоҷик  ҳар  сол  фарорасии онро бо ифтихору  шодӣ ва шукӯҳу ҷалоли хосса ҷашн мегирад. Баъди аз ҳам пошхӯрии Иттиҳоди Шӯравӣ Ҷумҳурии мо низ дар қатори дигар ҷумҳуриҳои Шӯравӣ Истиқлолияти давлатии худро ба даст овард. Вале, мутаасифона, мо – тоҷикон, ки дар як давраи хеле ҳассоси таърихӣ қарор доштем, дар аввал натавонистем, ки неъмати бузурги Истиқлолро ба манфиати халқу давлати худ босамар истифода барем.

Воқеаҳои мудҳише, ки солҳои 90-уми асри XX ба сари мардуми мо омад, барои миллати ҷафодидаи мо, ки аз имтиҳонҳои бузурги таърихӣ гузаштааст, боз як имтиҳони ҷиддиеро дар пеш гузошт: давлати навакак тозаистиқлол ва миллатро нигоҳ доштан ва ё парокандагии ҳам ину ҳам он. Дар он рӯзҳои барои миллат пурдаҳшат қариб, ки ба ояндаи нек боварии касе намонда буд. Хушбахтона, дар чунин давраи ҳассоси таърихӣ фарзанди далеру шуҷоъ ва баруманди миллат Эмомалӣ Раҳмон ба сари қудрат омад ва дар назди халқу миллат бо дилу пур ваъда доданд: «Ман ба Шумо сулҳ меорам» ва ба иқболи баланди халқи мутамаддини мо ҳамин хел ҳам шуд.          Кӯшишу ҷонбозиҳои фарзанди фарзонаи миллат Эмомалӣ Раҳмон буд, ки миллати бофарҳангу тамаддунсози мо, ки парешону сарсон шуда буд, сарҷамъ шуд. Пеши роҳи ҷанги бародаркуш баста шуд. Миллат ба ваҳдат омад.

Ваҳдати миллӣ дастоварди бузургест, ки решаҳои таърихӣ дорад. Дар ҳар давру замон фарзандони бузурги миллат онро пойдор нигоҳ дошта, қиммату бузургии онро афзун гардонидаанд. Дар замони Каёниён Ҷамшед, дар замони Сомониён Исмоили Сомонӣ чунин ашхосе буданд, ки Ваҳдатро пойдору барқарор нигаҳ доштанд. Дар замони мо чунин бахти бузург насиби фарзанди бузурги миллат Эмомалӣ Раҳмон гашт. 

Сулҳу ваҳдат ибораҳоянд, ки ҳамеша дилчаспу дилнишин ва бо ҳамдигар алоқаи зич доранд. Сулҳ — оштиву фарзонагӣ, якдигарфаҳмӣ ва толиби осоиштагӣ будани мардумро таҷассумгар аст. Ваҳдат бошад ба ҳам омадан, сар аз як гиребон бурун овардан, ҳамдигарфаҳму покзинату миллатдӯст будан.

Ваҳдат — беҳтарин неъмат, асоси пешравӣ ва тараққиёт, ҳаёти инсон, орзуву армон, таҳкими давлат, наҷоти миллат, рушди тоҷикон, нумӯи даврон, ҳастии инсон, дастоварди нодир дар ҳар замину замон аст. Танҳо дар сурати ваҳдат душвориҳо ва монеаҳо паси сар мешаванд, рузгори мардум рӯ ба беҳбудӣ меорад, кишвари азизамон ба шоҳроҳи пешрафту тараққиёт рӯ меорад.

Ҳақиқатан Ваҳдати миллӣ шукуфоии Ватан аст, зеро дар давлате, ки сулҳу амонӣ ва дустӣ ҳукмфармост, он давлат рӯз то рӯз гул-гул мешукуфад, иқтисодиёташ тадриҷан меафзояд, ҳам аз ҷиҳати сиёсӣ ва ҳам аз ҷиҳати фарҳангӣ пеш меравад.

Ба ақидаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат Президенти мамлакат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон «Ҳар касе, ки ниҳоле сабзонда бошад, медонад, дарахт соле як маротиба ҳосил медиҳад. Аммо ниҳоле низ ҳаст, ки ҳамеша меваи ширин ба бор меорад. Мо меваи ширину сабзонидаамонро чашидем, ҷомеаи мо аз он баҳравар гардид, мо ҳаргиз роҳ, намедиҳем, ки дигар теша ба решаи он расад».

Ваҳдати миллӣ муносибатҳои нави давлатиро ба роҳ монд, ки он дар навбати худ сиёсати соҳибистиқлол гардидани Тоҷикистон, сохтмони роҳҳои нави дохилию берунӣ ва ба хориҷи кишвар баромадани тоҷиконро ба миён гузошт. Нақши созандаи сулҳу ваҳдат махсусан дар самти таҳким ва такмили давлатдорӣ, ки амалан заминаҳои зарурии ҳифзи истиқлолияти миллӣ, тамомияти арзии кишвар, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрвандро таъмин мекунанд, возеҳ зоҳир гардид.

  Агар мо хоҳем, ки дар ҷомеаи мутамаддин ҷойи сазовори худро дарёбем ва ҷаҳониён моро ҳамчун миллати бофарҳангу тамаддуни бузург бишносанд, пас биёед иттиҳоду ваҳдати миллатро пешаи худ қарор диҳем ва сулҳу оштиро пойдор нигаҳ дорем. Зеро асоси ҳама пирӯзиҳо дар иттиҳоду ваҳдат аст.

Бобохоҷаева Р.Қ.,

ассистенти кафедраи маҳсулоти хӯрока ва агротехнология

 

Тибқи нақша-чорабиниҳои бахши тарбиявии раёсати Донишкадаи политехникии Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик Муҳаммад Осимӣ дар толори факултети муҳандисӣ-иқтисодии донишкада ҷиҳати пешгирии ҷиноятҳо, шомилшавии ҷавонон ба ҳар гуна равияҳои тундгарою

ифротӣ, истеъмоли маводи нашъадор ташкил ва ғайраҳо мизи мудаввар таҳти унвони «Муқовимат бар зидди зуҳуроти номатлуби аср- терроризму экстремизм» ташкил ва гузаронида шуд.

Декани факултет Мирзоҳамид Бакаев дар ин нишаст маъруза намуда, аз ҷумла зикр доштанд, ки мо хуб медонем, ки дар шароити имрӯза дар Ватани азизи мо- Тоҷикистони ғайр аз ҳизбҳои сиёсӣ, инчунин гуруҳу ҳаракатҳои ифротгарое низ ҳастанд, ки фаъолияташон тавассути баъзе аз ин ҳизбҳои мамнуъ ба роҳ монда шуда, худ паси парда назорат мекунанд. Баъзе ҳизбҳои сиёсии тафриқаандоз бошанд, дар навбати худ фирефтаи ваъдаҳои пучу бемаънӣ ва маблағи муфти ин гуна ташкилоту ҳаракатҳои террористӣ гардида, аз мақсаду мароми ҳизбиашон, манфиатҳои миллӣ, арзишҳои халқ, аз ҳама муҳимаш тинҷиву амонӣ ва хаёти ширини мардуми азияткашидаи диёрро фаромӯш месозанд. ҲНИ ҳамчун ТЭТ эътироф гардида, фаъолияташ мисоли гуфтаҳои болоист. Агар дар аввали фаъолияташ ин ҳизб диккати мардумро бо рафтору кирдорҳои номатлубаш на он қадар ҷалб карда бошад, алҳол роҳбарият ва тамоми намояндагоне, ки аъзои ин ҳизб буданд, бо мақсади амалӣ намудани мақсадҳои нопокашон, аллакай ба таври ошкоро фаъолияти зиддидавлатӣ бурда истодааст.

Устодон Ф. Ахмедов ва А. Раупов низ дар ҷараёни мизи мудаввар баромад намуда, аз ҷумла зикр доштанд, ки шукрона бояд кард ба ин даврони соҳибдавлатию соҳибмулкӣ, ки сулҳ ба мо мардуми шарафманди тоҷик саодат додаааст. Миллатамонро нусрату файз бахшидааст. Ва он ҳама расвоӣ ва беобрӯӣ ки аз ҷониби ТЭТ ҲНИ барои ҳазор соли дигар ба миллату фарҳанги мо басанда аст ва аз касолату касофатзадагии тарроҳону дастандаркорони он ҷанги хонамонсӯз, ки садҳо ҳазорон ҳазор нафарро ба хун оғӯшта, бехонаву дар, бесаробону бесоҳиб, ятиму бепарастор, маъюбу маъюс, дастнигару фақир, мусофиру муҳоҷир сохт дар таърих монд. Ҷоиз ба зикр аст, ки чунин нишастҳо дар ҳамаи факултетҳои донишкада ба роҳ монда шудаанд, то ин ки ҷавонон фирефтаи ҳаргуна ҳизбу ҳаракатҳои тундгаро нашуда, дар оянда баҳри ободӣ ва шукуфоии Ватани маҳбубамон саҳмгузорӣ намоянд.

Сохтмон яке самтҳои истеҳсолие мебошад ки солҳои охир хело пеш рафта истодааст. Барои рушди сохтмон тасири истеҳсоли масолеҳ низ аз қатор холӣ нест. Ба анана даромадаст ки ҳар сол зиёда аз 60 биноҳою иншоотҳои бузурги давлати ба истифода супорида мешавнд. Бади пош хӯрдани Иттиҳоди шуравӣ ҳамаи риштаҳои датраскунии маҳсулот маводҳо, алоқа байни корхонаҳо канда шуд ва барҳам хурд. Ғайр аз ин бесару сомониҳо сабаб шуду корхонаҳо аз кор монда қисми зиёдашон талаву тороҷ шуданд. Аз он ҷумла корхонаҳои калони сохтмони аз он ҷумла трести КПДС, заводи ЖБК дар ш. Хуҷанд, заводи ЖБК дар ш. Гулистон, заводи сементбарорӣ дар ш.Душанбе, заводи ЖБК дар ш. Душанбе  қариб ки пурра аз кор монданд, ки ин ба сохтмони биноҳои истиқоматӣ, истеҳсолӣ ва иншоотҳо тасири манфии худро расонид. Ҳамин созишномаи Миллӣ ва ризоияти миллӣ буд,ки аз тарафи мухолифин ва Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон имзо шуд ба барқароршавӣ ва такилшавиҳои корхонаҳои хурди сохтмонӣ асос гузошт. Бади пойдоршавии ваҳдат ва сулҳу осоиштагӣ дар Тоҷикистон сохтмон сохтмон бо прогреси арифметикӣ пеш рафт. Барои пешрафти сохтмон муаммоҳое ба пеш омад ки ҳалли онро  бо сохтани зоводи масолеҳҳои сохтмонӣ дидан мумкин буд. Заводи сементбарории Хуаксин, заводи семент дар н. Исфара, заводи хиштбарорӣ ва ғайра. Ҳоло якчанд даҳҳо корхонаҳоро номбар кардан мумкин аст ки истеҳсолию сохтмонӣ мебошанд. Масалан: ҶДММ “Идораи сохтмони № 5”, ҶДММ "ТИНИАЛ",ҶДММ "Роҳи нек 2015",ҶДММ “Хуҷанд Сохтмон 1”, ҶСК “Хазина”, ҶДММ “Нарзулло”, ҶДММ "Хушофар" ш.Хуҷанд, ҶДММ Сомониён -1, ҶДММ Фаровон, ҶДММ "СуғдИНТИЗ",КФКВД “Лоиҳакаш”, ҶДММ "Лоиҳакаш"т ва дигар корхонаҳои маҳсулоташ маҳдуд ва кушода. Сохтмон асосан ба ду самт барои тамин намудани аҳолӣ бо хонаи истиқомати авҷ гирифт. Ин ҳам бошад сохтмони индивидуалӣ ва кооперативӣ.

Боз як мушкилие ки дар сохтмон ба миён омада буд ин ба меёр даровардани ҳуҷҷатгузорӣ,қоидаҳои сохтмонӣ ва стандартҳои далатӣ буд ки он ҳалли худро ёфт.

Соҳаи сохтмон яке аз соҳаҳои эҷодкунанда, созанда ва бунёдкунандаи шаҳрсозӣ, бино ва иншоот буда, басо меҳнатталаб мебошад ва низ масолеҳ ва энергияи зиёд мехоҳад. Дар рафти сохтмони иморат ва иншоотҳо миқдори зиёди захираҳои табиӣ, аз ҷумла, маводи инертӣ, чӯбу тахта, оҳан ва ғайраҳо сарф шуда, ҳангоми истифодабарии бино ва иншоотҳо миқдори зиёди энергия зарур мегардад. Нишондиҳандаҳои иншоотҳои сохтмонӣ ба бехатарӣ, нигоҳдории солимии ҷамъият, моликияти онҳо ва муҳити зист таъсири худро расонида бо омилҳои иқтисодиву иҷтимоии сиёсати дохилии давлат вобастагӣ доранд.
Аз ин лиҳоз, маҳсулоти сохтмон ва раванди бунёдкорӣ ҳама вақт объекти танзими техникии давлатӣ мебошад. Чунин ба танзимдарорӣ дар асоси системаи ҳуҷҷатҳои меъёрӣ дар сохтмон, ки асосан аз меъёру қоидаҳои сохтмонӣ ва стандартҳои давлатӣ иборат ҳастанд, амалӣ карда мешаванд.
Баъд аз пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ, Ҷумҳурии Тоҷикистон ба монанди дигар давлатҳои Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил, нигоҳдории системаи ягонаи ҳуҷҷатҳои меъёрӣ дар сохтмонро ҳамчун асоси ҳамкорӣ дар соҳаи меъморӣ ва сохтмони ҷонибдорӣ намудааст.
Аз соли 2004 инҷониб ба таҳияи системаи миллӣ оғоз карда шудааст. Ҳуҷҷатҳои меъёрии миллӣ ба шароити хоси Ҷумҳурии Тоҷикистон мувофиқ гардонида шуда, таъмини бехатарӣ ва эътимоднокии бино ва иншоотҳоро муайян менамоянд.
Мувофиқ ба номгӯи меъёрҳои амалкунандаи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи сохтмон, зиёда аз 1673 меъёрҳои гуногуни ба танзимдарорандаи соҳа мавҷуданд. Аз ин Шумора аз ҷониби мақоми ваколатдори давлатӣ дар соҳаи меъморӣ ва шаҳрсозӣ дар солҳои 2004-2018 ба миқдори зиёда аз 463 адад ҳуҷҷатҳои гуногун таҳия ва нашр шудааст.
Ҳуҷҷатҳои меъёрӣ бо назардошти талаботи амалкунанда бо забони тоҷикӣ ва русӣ нашр мешаванд. Ҳамчунин бо мақсади ягона сохтани истилоҳоти сохтмонӣ байни истифодабарандагон меъёри сохтмони «Истилоҳоти сохтмонӣ» таҳия ва барои истифодабарӣ пешниҳод шудааст.
Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки зиёда аз 93%-аш кӯҳсор аст дорои хатарҳои геологӣ, заминҷунбӣ, сангрезаҳо, ярчҳо, селҳо мебошад. Ҳамагӣ дар шаҳрҷойҳо 26% аҳолии Ҷумҳурӣ истиқомат мекунанд, боқимонда 74% -и он дар деҳот зиндагонӣ доранд, ки барои таъмини шароитҳои лозима ва бехатарии зисти онҳо меъёрҳои нав таҳия шуда истодаанд.
Бо оғоз гардидани сохтмонҳои гуногуни муҳими давлатӣ, аз ҷумла, иншооти гидротехникӣ, роҳҳо, туннелҳо ва купрӯкҳо, манзилҳои истиқоматӣ, маданию маишӣ, таҳияи меъёру қоидаҳои шаҳрсозӣ бо назардошти талаботҳои миллӣ ба роҳ монда мешавад.
Рушди раванди илмию техникӣ ва фаъолияти инноватсионӣ дар сохтмон ба баланд бурдани сифати маводи сохтмон, баланд бурдани тавсифоти истеъмолии истифодабарии бино ва иншоот, эътимоднокии амният, ҳузуру ҳаловати истифодаи эстетикӣ, сарфанокии истифода, дигаргунсозии муҳити меъморию сохтмонии соҳаи ҳаётан муҳим ва рушди минбаъдаи онро то сатҳе, ки ба дастовардҳои муосири иҷтимоии кишварҳои инкишофёфта ва аз нигоҳи техникӣ пешрафта мутобиқ аст, таъмин карда мешавад.

Соле дар Ҷумҳурии Тоҷикистон садҳо биноҳои истиқоматию истеҳсолӣ ба истифода дода мешаванд ин ҳама барои фароҳам овардани шароити зисту зиндгонии халқ тасири мусбӣ мерасонад. Масалан дар миқёси маҳаллаи 34 ш.Хуҷанд дар  7 соли охир 8 бинои бисёрошёнаи истиқоматӣ бо маркази савдо сохта ба истифода дода шуд ки аз осоиштагӣ ва тараққии соҳаи сохтмон ба мо хабар медиҳад.

Дадобоев А.И.

устоди Донишкадаи политехникии Донишгоҳи Техникии Тоҷикстон

ба номи академик М.С. Осимӣ дар шаҳри Хуҷанд

 

 

 

Устодони гиромӣ, шогирдони азиз! 

Бо шукргузорӣ аз даврони соҳибистиқлолии кишвар ва фараҳмандии беандоза, Шуморо ба муносибати фаро расидани яке аз ҷашнҳои муқаддасу миллии кишварамон 28-умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон муборакбод мегуям. 

Истиқлолият неъмати бебаҳо ва ниҳоят ҳам пурарзиш аст, ки миллати тоҷикро соҳиб ба сарнавишту тақдири ояндаи хеш намуд ва ҷомеаи моро ба ҷаҳони мутамаддин ҳамчун давлати демократӣ шинохта гардонд.  

Истиқлолият рамзи давлатдории миллии тоҷикон буда, он решаи қадимаву устувори маънавӣ дорад. Ва бо гузашти ҳазорсолаҳо бо шарофати Истиқлолияти давлатии кишварамон миллати куҳанбунёди тоҷик ҳамчун давлати суҳибтамаддун дар харитаи сиёсии ҷаҳон, давлати миллие бо номи мубораки Ҷумҳурии Тоҷикистон арзи ҳастӣ намуд. Албатта миллати тоҷик аз азал ватандӯсту меҳанпараст ва худшинос буд, ки Сулҳу Ваҳдат ва озодиро ҳамеша эътироф мекард.  

Ҳодисаву воқеаҳое, ки солҳои наваддуми асри гузашта дар кишвар рух дод ҳар як шаҳрванди худогоҳу масъулиятшиносро бори дигар водор сохт, ки нисбат ба масъалаи таъмини амнияти милливу давлатӣ, пойдор ва ба даст овардани суботи ҷомеа бештар масъулият ҳис намоем.  

Бешубҳа, самараи фаъолияти Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар фароҳам овардани ин дастоварди бузург, яъне Истиқлоияти  давлатӣ дар масири давлатдории навини тоҷикон басо назаррас аст.  

Дар ҳақиқат Истиқлолият волотарин дастоварди миллати мост, ки зиндагонии мардуми тоҷикро нур бахшидаву саодату нусрат додааст. Ояндаи миллатро дурахшону пояҳои давлати тоҷиконро устувор гардонидааст. Дар дилу дидаҳои мардуми саодатманди кишварамон шӯълаи уммед пошида, умри миллатамонро бақо бахшидааст. 

Шинохти Истиқлолият ин рамзи ҳуввияти миллӣ ва ватандории мардуми шарафманд ва сарфарози миллати тоҷик аст, ки ин дастоварди таърихӣ тақдири ояндаи мардуми тоҷик набзи сайёра ҳамсадо месозад.  

Ҳамин рамзи давлатдории миллии тоҷикон ва Истиқлолияти давлатӣ буд, ки имрӯз аллакай миллати тоҷик мақому манзалати худро дар арсаи ҷаҳони муосир ҳамчун миллати тамаддунофар касб намудааст. 

Дар ҳама давру замон шинохти ҳар қавму миллат ва аслу наҷоди халқҳоро аз фарҳангу тамаддунаш мешинохтанду эътироф менамуданд. Ва яке аз арзишҳое, ки Истиқлолияти давлатӣ онро ба мо поянда кард ин фарҳанги ниёкон ва суннатҳову арзишҳои милламон мебошад.  

Маҳз бо шарофати Истиқлолияти давлатиамон мо дар тӯли 28 сол ба арзишҳои ниҳоят муқаддасе шарафёб гадидаем, исботи ин гуфтаҳо дар он аст, ки сохта ба истифода додани иншооти азими аср, Нерӯгоҳи барқии обии Роғун мебошад ва хурсандиовар он аст, ки агрегати дуюми он маҳз дар тантанаи ҷашнгирии соҳибистиқлолии Ватани азизамон рост омад. Ва дар ҳамин раванд дар даврони мустақилияти кишвар, миллати тоҷик дар рушди тамоми соҳаҳо муваффақу комгор гардид.  

Аслан Истиқлолият ҳамчун рамзи давлатдории тоҷикон ва рукни ба ҷаҳонӣ мутамаддин пайвастани кишвари азизамон Тоҷикистон аст. Ҳамин рисолати таърихии миллатамон буд, ки имрӯз кишвари моро ҳамчун давлати соҳибистиқлолу демократӣ дар тамоми олам эҳтирому эътироф мекунанд. 

Мо, сарфароз аз онем, ки давлату Ҳукумати кишвар нисбат ба соҳаи маориф ва дастгирии ҷавонон таваҷҷӯҳи махсус зоҳир менамояд ва барои фаро гирифтани эшон ба таълиму тадрис ҳамаи шароитҳоро муҳайё месозад.  

Бояд тазаккур дод, ки дар натиҷаи тақвият бахшидани базаи моддиву техникӣ, рӯз то рӯз рӯ ба беҳбуди ниҳодани мактабҳои олӣ шароит фароҳам меоварад, то ҷавонон майл ба омӯхтани касбу ҳунар гарданд. Ин ҳама ғамхориву дастгириҳои Пешвои миллат нисбат ба ҷавонон аст ва беҳуда нест, ки онҳоро ҳамчун оядаи дурахшони миллат ном мебаранд. Ва маҳз дар пайравии Пешвои миллат, раёсати Донишкадаи политехники Донишгоҳи техники Тоҷикистон талош менамояд, то барои донишҷӯён шароити мусоиди таълимро фароҳам оварда бошад. Исботи ҳамин гуфтаҳо буд, ки роҳбарияти донишкада иқдом гирифт, ки дар давоми таътили тобистона  бинои факултети Информатика ва энергетикаро пурра аз таъмир бароварда ба соли нави хониши 2019-2020 омода созад. 

Мо бояд аз чунин дастовардҳои миллатамон ифтихор кунем ва барои устувории пояҳои давлатдориамон дар заминаи Истиқлолияти давлатӣ кӯшиш намоем, ки Ватани худро соҳибу содиқ бошем.  

Итминони комил дорам, ки ҷомеаи меҳнатии донишкада бо ифтихорманди ва истиқбол аз чунин як ҷашни муқаддасу миллӣ кӯшиш менамоянд, ки бо азму ирода қавӣ софдилона ба халқу Ватани хеш хизмат намоянд. 

Бори дигар ба кулли Шумо устодон, кормандон ва донишҷӯёни гиромӣ ин санаи фархундаву рамзиро муборакбод мегӯям. 

Пояндаву ҷовидон бод Истиқлолият ва сулҳу ваҳдати миллӣ! 

Ба ифтихори ҷашни 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва “Солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” эълон гардидани солҳои 2019-2021 байни хонандагону донишҷӯёни ҳамаи зинаҳои таҳсилот озмуни вилоятии хониши китобҳои бадеӣ таҳти унвони «Беҳтарин хонандаи китобҳои бадеӣ дар соли 2019»  баргузор шуда истодааст. Ҳадаф аз роҳандозии ин тадбир ҷалби бештари кӯдакону наврасон ва ҷавонон ба китобхона ва китобхонӣ, баланд бардоштани маънавиёту маърифати онҳо, боло бурдани завқи худшиносию худогоҳӣ, рангин сохтани шавқи зебопарастии насли наврасу ҷавон, инчунин ҷиҳати устувор намудани робитаи хонандагон бо китобхона баланд бардоштани завқи китобхонӣ, дарёфти чеҳраҳои нави суханвару сухандон, арҷ гузоштан ба арзишҳои миллию фарҳангӣ маҳсуб меёбад.

       Тартиби баргузории озмуни вилоятии “Беҳтарин хонандаи китобҳои бадеӣ дар соли 2019” байни донишҷӯёни ДПДТТ ба номи академик М.Осимӣ дар асоси тартиботи баргузории озмуни вилоятии “Беҳтарин хонандаи китобҳои бадеӣ дар соли 2019” байни донишҷӯёни таҳсилоти олии касбӣ, ки бо қарори раиси вилояти Суғд аз 27.02.2019, № 84 тасдиқ шудааст, таҳия гардид.

Даври якуми озмун аз 1-уми март то 15 – уми май байни донишҷӯёни ДПДТТ ба номи академик М.Осимӣ гузаронида шуд. Ба даври дуюми озмун ғолибони даври якум иштирок карданд.        Китобдорони китобхонаҳои донишкада донишҷӯёни хоҳишмандро, ки мақсади ширкат дар озмунро доштанд, бо шартҳои озмун ва номинатсияҳои он шинос намуда, раҳнамоӣ карданд.

      Таърихи 13 июни соли равон 21 нафар донишҷӯёни ғолиби факултетҳо дар толори маҷлисгоҳи донишкада аз рӯйи номинатсияҳои хондани осори адибони классику муосир ва адабиёти ҷаҳон байни ҳам қувваозмоӣ намуданд. Дар оғози чорабинӣ муовини директор оид ба илм ва инноватсия Усмонҷон Ахмедов дар бораи зарурати баргузории озмуни мазкур сухан карда, баён доштанд, ки дар бораи рушди техникаву технология бояд ҷавонон бештар рӯ ба китобу китобхонӣ оранд, зеро лаззати китобхонӣ, бардошти маънавӣ аз он болотар аст аз кинофилму дигар воситаҳои ғановати маънавӣ.

Бо баҳодиҳии холисонаи ҳайати ҳакамон пирӯзӣ насиби Дониш Шарифов, донишҷӯи курси 1, ихтисоси таъмини барқ, ҷойи дуюмро Фарҳод Мамадалиев, донишҷӯи курси 1, ихтисоси сохтмони саноатӣ ва шаҳрвандӣ ва мақоми сеюмро Алишерхон Рустамов, донишҷӯи курси 1, ихтисоси хизматрасонии автомобилӣ ишғол намуданд.Ба ғолибон ифтихорномаҳои раёсати донишкада ва туҳфаҳои хотиравӣ дар вазъияти тантанавӣ супорида шуд. 

Бо мақсади вусъат бахшидан ба корҳои созандагиву бунёдкорӣ, ободонию кабудизоркунии маҳалли зист ва сазовор пешвоз гирифтани ҷашни 30-солагии Истиқлолияти давлатӣ  дар қаламрави кишвар 1300  рӯзи ободонию кабудизоркунӣ эълон гардидааст.

Сокинони касбу кори гуногун ин дастурро шеваи асосии кори худ дониста, барои ободиву пешрафт ва шукуфоии мамлакатамон дар рӯзҳои истироҳатӣ ба шанбегӣ баромада, ба корҳои ободонӣ вусъати тоза мебахшанд.

Субҳи рӯзи шанбе ҷомеаи устодону шогирдони Донишкадаи политехникии Донишгоҳи техникии Тоҷикистон дар шаҳри Хуҷанд дар қатори дигар сокинони ваҳдатшиор барои тозакунии муҳити зист баромада,  то нисфирӯзӣ аз меҳмонхонаи «Эҳсон» то мағозаи «Мавсим» кӯчаву хиёбони ба номи Исмоил Сомониро рӯбучину ҷӯйборҳои қади роҳро аз партовҳо тоза намуданд. 

Маврид ба зикр аст, ки ин амали неку савоб боиси баланд гардидани маданияти шаҳрдории сокинон гардида, онҳоро ба эҳтиром доштани муҳити зист талқин месозад.

 

 

Бисту ҳафтуми июни соли 1997 дар таърихи навини давлати соҳибистиқлоли Тоҷикистон ҳамчун яке аз санаҳои муборак ва тақдирсоз, яъне рӯзи боҳамоиву оштӣ ва эълони иттиҳоди ҷовидонаи миллати куҳанбунёди тоҷик бо ҳарфҳои заррин сабт шудааст ва ҳар сол фарорасии он бо ифтихору шодмонӣ ва шукӯҳу ҷалоли хоса ҷашн гирифта мешавад.

Пас аз соҳиб шудан ба истиқлолияти сиёсӣ Тоҷикистон ба ҷанги бародаркуш кашида шуд. Принсипҳои асосии сиёсати давлатии оид ба мусолиҳаи миллӣ ҳанӯз моҳи ноябри соли 1992 дар иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии ҷумҳурӣ, ки дар шаҳри Хуҷанди бостонӣ баргузор шуда буд, муайян гардида буданд. Ин иҷлосия бо оғози раванди сулҳи тоҷикон замина гузошт.

Музокироти моҳи апрели соли 1994 оғозшудаи тоҷикон на танҳо сулҳро дар кишварамон барқарор намуд, балки саҳми бузургро дар таҷрибаи ҷаҳонии бунёди сулҳ гузошт. Нахустин даври гуфтушунид ҳанӯз моҳи апрели соли 1994 дар шаҳри Маскав, мулоқоти минбаъда солҳои 1995-1996 дар шаҳрҳои Кобулу Теҳрон, Маскаву Бишкек, Машҳад, вулусволии Тахори Афғонистон, шаҳрҳои Алма-Ато ва Ашқобод баргузор гардиданд. Ба таври илова се давраи машваратҳои мобайни Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Иттиҳоди мухолифини тоҷик баргузор гардид. Қатъи чанги шаҳрванди имкон дод, ки ҳуқуқҳои асосии шаҳрвандон – ҳуқуқ ба зиндагӣ таъмин гардад.

27 июни соли 1997 дар шаҳри Маскав ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ дар Тоҷикистон ба давраи гузариш аз ҳолати низои мусаллаҳона ба марҳилаи нави мусолиҳаи миллӣ ибтидо гузошт.

Бояд гуфт, ки механизми асосии иҷрои Созишномаи умумӣ Комиссияи миллӣ буд. Ба зиммаи Комиссия ҳалли тамоми муаммоҳои вобаста ба мусолиҳаи миллӣ гузошта шуда буд. Он барои татбиқи мувофиқаҳои дар ҷараёни музокироти байни тоҷикон бадастомада, мусоидат ба таъсиси муҳити боварӣ ва якдигирфаҳмӣ, ба роҳ мондани гуфтугӯи васеъи қувваи мухталифи сиёсии кишвар ба манфиати барқарорсозӣ ва таҳкими ризоияти шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон нигаронида шуда буд.

Дар давраи гузариш дар соҳаи сиёсӣ масъалаҳои зерин:

-озод намудани тамоми маҳбусони ҳарбӣ ҳамчун санади бахши дуҷониба,

-озод намудани маҳбусони ҷонибдори мухолифин тибқи қонун дар бораи авфи умумӣ, 

-ислоҳоти сохтори давлатӣ тавассути додани 30% мансаб ба намояндагони мухолифини тоҷик дар тамоми сохторҳои ҳукуматӣ, аз он ҷумла иҷроия,

-ба референдум баровардани пешниҳодҳо оид ба тағйироти конститутсионӣ,

-пешниҳоди лоиҳаи қонунҳо оид ба ҳизбҳои сиёсӣ, иттиҳодияҳои ҷамъияти, воситаҳои ахбори омма ва интихоби парламентӣ ба тасдиқи Маҷлиси Олӣ пешниҳод шуда,

-бекор намудани маҳдудиятҳои мавҷуда дар фаъолияти ҳизбҳои сиёсӣ ва ҷунбишҳои Иттиҳоди мухолифини тоҷик,

-ташкили гуфтушуниди васеъ миёни қувваҳои гуногуни сиёсии кишвар бо мақсади барқарорӣ ва таҳкими ризоияти шаҳрвандӣ ҳалли худро ёфтанд.

Ҳалли масъалаҳои ҳарбӣ ҷанбаи муҳими рушди бомувафаққияти раванди сулҳ мебошад. Тибқи протокол оид ба масъалаҳои ҳарбӣ халъи силоҳ (доброволная сдача оружия) ва барҳамдиҳии марҳила ба марҳилаи дастаҳои мусаллаҳи мухолифин ва ҳамгироии онҳо ба сохторҳои қудратии ҳукуматӣ сурат гирифтанд. Пас аз иҷрои протокол оид ба масъалаҳои ҳарбӣ дастаҳои мусаллаҳ пароканда шуданд.

Дар ҷанги ҳамватанӣ соли 1992 бештар аз 1 миллион сокинони кишвар иҷборан тарки кишвар намуданд. Бояд гуфт, ки ба ватан баргардондани фирории охирини кулли намояндагони халқу миллатҳои маскуни Тоҷикистон ифодагари қавлу амали Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад. Ба Ватан бозгардонидани гурезагони тоҷик яке аз натиҷаҳои назарраси ноил гардидан муваффақият дар Созишномаи сулҳ мебошад.

Яке аз омилҳое, ки барои ноил гардидан ба мусолиҳаи умумӣ бояд мусоидат менамуд, ба раванди сулҳ ҳамроҳ гардидани ҳизбҳои сиёсӣ ва иттиҳодияҳои мухталифи ҷамъиятӣ буд, ки моҳи марти соли 1996 онҳо Шартномаи ризоияти ҷомеъа дар Тоҷикистонро ба имзо расониданд.

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ваҳдати миллиро маҳсули андешаи миллӣ номид, зеро маҳз андеша ва ҳуввияти миллӣ мардуми соҳибфарҳангу тамаддунсози тоҷикро водор сохт, ки сулҳу ваҳдатро барқарор карда, якпорчагии марзу буми кишварро ҳифз намояд ва миллатро аз парокандагӣ эмин дошта, барои рушди давлати соҳибихтиёри худ шароити мусоид фароҳам оварад.

Ваҳдати миллӣ дар ҳақиқат оғози марҳилаи нави ташаккули давлати соҳибистиқлоламон мебошад, ки он бо талошҳои пайвастаи Сарвари давлат ва дастгирии халқи кишварамон ба даст омадааст.

Саҳми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистонро дар барқарор шудани сулҳу субот яке аз олимони шинохта чунин арзёби намудааст:

-Эмомалӣ Раҳмонов ба ивази саҳми хеле арзишманди худ дар таъмини сулҳи Тоҷикистон, таҳкими амнияти минтақа ва дигар хизматҳои шарофатмандонааш дар вусъати муносибатҳои дӯстона ва ҳамкории байни мардум бо унвону нишонаҳои олии давлатҳо ва созмонҳои гуногуни ҷаҳон сарфароз гардидааст. (Ниг.: Шарипов Абдуфаттоҳ, Шамсиддинов Садриддин. Президент. (Нақши Эмомалӣ Раҳмон дар таҳкими ҳокимияти давлатӣ ва истиқлолияти миллӣ), -Душанбе,”Деваштич”, 2005, с.11-12.)

Муҳити оштии миллӣ дар мамлакатамон замоне фаро расид, ки сулҳу осоиш ва оромии ҳамагонӣ, сармоягузории дохилию хориҷи дар ватанамон афзуда, иқтисодиёт ба шоҳроҳи тараққиёт даромада, ҳар як тоҷикистонӣ бо роҳбарии Пешвои муаззами миллат дар бораи он андеша дошт, ки чӣ тавр бо рафтори ватандӯстонаи худ иҷрои ин рисолати таърихиро, Ваҳдату якпорчагии Тоҷикистони азизро ҳиссагӯзори намояд ва онро сарсабз намояд. Имруза санаи мубораки 22 солагии ҷашни фархундаи миллӣ Ваҳдати миллӣ далели рисолати таърихии халқи Тоҷик доир ба дустию ободкории хонаи худ мебошад.

Ҳамагонро, халқи бохиради Ватанро бо ин санаи таърихи, бо ҷашни Ваҳдати миллӣ табрик гуфта муваффақият ва сарбаландӣ орзумандам.

 

Ҳ.Ҳофизов,

омӯзгори фанни мудофиаи

шаҳрвандии ДПДТТХ ба номи М.Осимӣ