Шукри истиқлолият, ки дар ин даврон Тоҷикистон  аъзои комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳони гашт, миллати тоҷик бошад дар дар қатори дигар миллатҳо ҷойгоҳи амиқи худро дар байни миллатҳои дигари ҷаҳон пайдо  намуд.  Боиси хурсандию сарбаландии миллати тољик ва тољикистониён аст, ки тўли 28 сол аз партави истиќлолият тољи заррини давлати Тољикистони соњибихтиёри мо бо рангу љилои нав медурахшад ва аз шўълаи њаётбахши он, рўзгори мо мазмуну таровати тоза ва осоишу баракати рўзафзун пайдо карда, манзилу маъво, шањру дењот, водињои сарсабзу хуррам ва ќуллањои сарбафалаккашидаи кишварамон равшантару пуршукўњтар гаштааст. Имрўз бо гузашти айём мардуми Тољикистон бо тамоми њастї дарк менамояд, ки Истиќлолият муќаддастарин ва азизтарин неъмати дунё, рукни асосии давлати озод, рамзи шарафу номуси ватандорї, кафолати хонаи ободу сари баланд ва нерўи таконбахши њаёти њаррўзаи мо мебошад.

Эҳёи мафкураи миллї имкониятњои воќеии рушди миллат ва ормонњои  онро дар роњи расидан ба ќуллањои баланди тараќќиёт инъикос менамояд. Вале  то ба имрўз тассавуротњо дар бораи мафкураи миллї дар шароити  суратафзоии љараёнҳои эхтимолии рушди ҳаёти иҷтимоиву сиёсӣ аз ҷониби намояндагони ҳизбҳои сиёсӣ дарк карда шудааст. Аз ин чост, ки  дар рафти баъзе аз маъракахои пеш аз интихоботии кишвар онҳо дастовардҳое, ки давоми солҳои соҳибистиқлоли ба даст омаданд, нодида гирифтанд.   

Кадом курнамаке имруз садо баровардааст, ки мардуми точик худномаиро бо мевачоту сабзавот ба рох мондааст. Донад, ки рузе хар сухане бобати ин неъматхои Худода ба мо расидааст аз ин ношукрии хеш кураш мекунад. Як бурдаи нону катраи оби ватан рузе мешавад, ки кур мекунад, зеро дар хакки ватани хеш инсони покдил хеч вакте, чунин сухан намегуяд. Маълум, ки кадом "нависанда"-и кучак будаи ва намефахми, ки гуруснагиву бенону намаки чист. Ё худ хаводиси садаи гузаштаро фаромуш кардаи. Ин хам бошад барои суханони инсонфиреби хамон хочагоне, ки туро бо ангушти ишораашон идора карда, чун лухтак бози андохта истодаанд. Чи туро ин кадар "сухандон" кардааст. Ваъдахои дуругини нахзатихо ва ё пулу моли бадаст нагирифтаат. Ин одобро магар ба ту модари точик омухтааст, ки ба арзишхои милли ва сарвари давлат киноя зани? Хеч гох модари точик сохиби фарханг ва бомаданият аст, у фаришта аст, фариштаи руи замин. Ту аллакай шогирдони он курсаводоне хасти, ки бо чунин суханони фасод иброз намудаи. Мардуми мо ва ПЕшвои мо мисоли назхатихо ва ту барин  "сухандон"-хо нестанд, ки таклид ва танкид кунанд. Миллати точик аз азал мехмондусту мехмоннавоз буд, ин анъанаи неки ниёгонро мо меросбарони имруз ба насли фардо мерос мегузорем. Гузашта аз ин ягон худнамои дар ин намоиш дида намешавад, зеро тамоми олам донанд, ки дар Точикистон ин гуна мевахои шаккарин мавчуд аст ва хар гохе мехоханд, дархои кишвар ба руяшон боз аз ташриф оварда, аз ин неъматхо бичашанд.

Ин суханонро хонда, бори дигар ба холи гирифтор гаштаи муаллиф нигарони кардам, зеро бандаи мусалмон то ин дарача ношукру носипос гаштааст, ки ба додаи Худо по задааст. Маъум, ки у Худо надорад ва худои хешро дар симои он нохалафони хиёнаткор дидааст.

        

МАВЛОНОВА М.А. 

ДПДТТХ