Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар саммити сарони давлатҳои олами арабу ислом ва Амрико, ки дар давлати Арабистони Саудӣ рӯзи 21 майи соли 2017 баргузор гардид - иброз доштанд, ки  “Пирӯзӣ бар тероризм танҳо бо истифода аз нерӯи низомӣ ғайриимкон аст. Аз ин лиҳоз, омилҳои воқеӣ, моддӣ ва маънавие, терроризм ҳамчун зуҳурот аз онҳо маншаъ мегирад, бояд муайян ва пурра омӯхта шаванд”.

Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз кишварҳои ҷавонтарин ба ҳисоб рафта, 70 дарсади аҳолии онро ҷавонон ташкил медиҳанд. Дар ҳайати иттиҳоди бузурги ҷавонон соҳибони касбу кори гуногун, аз ҷумла ҳуқуқшиносону иқтисоддонҳои хуб, ҷомеашиносон, равоншиносон, соҳибкорон, ҳунармандон, омӯзгорону духтурон, варзишгарону санъаткорон ва амсоли онҳо дар радифи падарону модарони сарбаланди хеш бо шукргузорӣ аз пойдории сулҳу ваҳдати миллӣ ва қувваи тавонои донишу малака ва нерӯи зеҳнии хешро барои рушди ҳаматарафаи иқтисодиёту иҷтимоиёт ва фарҳанги мамлакат сарф менамоянд. Махсусан дар соли ҷавонон имконияти фаррохе рӯи кор омад, ки ҷавонони соҳибҳунару соҳибистеъдоди тоҷик хешро дар назди ҷомеа муаррифӣ намоянд. Дар ин маврид боварии инсон ба фардои ободи мамлакат афзун мешавад. Аз он, ки Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷавононро ояндаи миллат хондаанд, ин раванди ҷамъиятиро ба таври мусбӣ арзёбӣ кардан мутобиқи матлаб хоҳад буд.

Тоҷикистони ободу зеборо ҷавонон нерӯбахшанду ояндаи мусаффояшро низ онҳо муайян месозанд. Барҳақ Президенти мамлакат Эмомалӣ Раҳмон аз ҷавонон даъват ба амал меоварад, ки дар идоракунии тозаистиқлол фаъолона, бо иқдому ташаббусҳои созандагӣ иштирок менамоянд, зеро имрӯзу фардои бақои миллат, давлату давлатдорӣ дар дасти онҳост. Даъватҳои Сарвари давлат аз ҷониби кулли ҷавонон дастгирӣ меёбаду самари ин ҳамкориҳо ободиҳои зиёд, созандагиҳои рангоранги диёри азизамон мебошад, ки бо ифтихор ба ҷаҳониён муаррифӣ мекунем.

 

Норов И.С.

ДПДТТХ

 

Точикистон ба марҳилаи нави рушд ворид гардида, дар арсаи байналхалқӣ ва ҳалли муаммоҳои дохилии худ ба натиҷаҳои назаррас ноил гардида истодааст. Албатта инкор кардан мумкин нест, ки дар ҳаёти иқтисодӣ, сиёсӣ ва иҷтимоии ҷумҳурӣ муаммоҳои зиёде мавҷуд мебошанд. Қатъи фаъолияти ҳамаи ташкилотхои тундрав, хоҳ ҲНИ ва кадоми дигар бениҳоят мавридист. Дар кишвари мо ҳамеша амнияти кишвар дар мадди назари Пешвои миллат меистад.

Ифротгароён барои ба мақсадҳои сиёсии худ ноил гаштан зери пардаи  динӣ амал мекунанд. Зеро бо ин роҳ мардумро ба воқеаҳои сиёсӣ ҷалб намудан осонтар аст. Чунки ақидаҳои ифротии ин созмонҳо на ба мустаҳкам кардани сохти конститутсионии Тоҷикистон,  балки бар зидди он равона шуда, вахдату якпорчагии онро зери хавф мегузорад. Мардуми азизи мо имрӯз бояд донанд ин Сулҳу Ваҳдате, ки болои сари мо парафшон аст бо заҳмату талошҳои хело зиёд ба даст омадааст. Солҳои ҷанги шаҳрвандиро ба хотир оред, солҳои 1992 мардуми тоҷик рузҳои даҳшатборро аз сар мегузаронид душманони халқ Тоҷикистонро ба ду қисм ҷудо карда буданд.

Имрӯз аз тарафи ҳукумати ҷумҳурӣ чораҳо андешида шуда истодааст, ки пеши роҳи паҳншавии ин зуҳуроти номатлуб гирифта шавад.

Ин сарзамини куҳанбунёдро марди бузургу дарёдил ва ҷаҳондидаву кордон Эмомалӣ Раҳмон роҳбарӣ мекунад. Маҳз бо заҳматҳо ва талоши ин марди хирад мо соҳибистиқлол шудем ва сулҳ ба даст овардем. Хизматҳои ин фарзанди фарзонаи миллат дар рушди иқтисодиёти мамлакат низ хело зиёд аст.

Давлати Тоҷикистон ба ҳайси як субъекти комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳонӣ дар арсаи байналмилалӣ аз минбари СММ борҳо баҳри пешгирию мубориза алайҳи созмонҳои ифротгароӣ бо таклифҳои мушаххас баромад кард.  Ин иқдоми давлатро мардуми тоҷик бо дарки масъулиятшиносӣ ва амри зарурати марҳилаи кунунӣ дастгирӣ мекунад. 

 

Низомадинова  Р. А.

ДПДТТХ

 

Лидер партии ЛДПР Владимир Жириновский после заседания Государственной думы провел пресс-конференцию.


На пресс-конференции лидер ЛДПР Владимир Жириновский затронул тему строительства российских школ в Таджикистане.

"Ратифицируем соглашение о строительстве пяти школ. Я вообще бы убрал ратификацию подобных соглашений", - заявил Жириновский.
Он отметил, что Таджикистан должен быть в особой зоне, потому что находится на пограничной территории с Россией.

"Это наша Брестская крепость в глубинах Азии", - высказался политик.

Жириновский напомнил о гибели таджикских пограничников, которые останавливают прорыв банд, которые "сметут всю Центральную Азию" и придут в Россию.


"Таджикистан просит русский язык, русские школы, русские театры, русских учителей. А мы - "ратификация". Да сколько надо - столько и построим. Это приобщение к русской культуре. Всего, чего мы хотели бы, чтобы было во всех странах СНГ, - Таджикистан на первом месте", - высказался      Жириновский.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=629&v=Xdeyw4ayA7w&feature=emb_title

 

 

Моро мебояд, ки ба қадри озодӣ дар зиндагӣ, ҳаёти ширин дар бари ёру фарзанд, хоби осуда, табассум дар лабони кӯдакони маъсум ва қабл аз ҳама хонаи ободу тани саломати хеш бирасем. Шукронаи ин давлату миллати боамн кунем, дар ҳар нафаси худ, то ин ки дар нафасҳои минбаъда низ Худованд хайри моро бидиҳаду давлат ва ҷомеаро боз ҳам оромтару тинҷтар гардонад. 

Муаммои  мубрами  рӯз  таи солҳои охир  ҳамаи ҷаҳониёнро  ба  ташвиш оварда, аксар  кашварҳоро  муташанниҷ  карда истодааст. Имрӯзҳо ҳар гуна амалҳои террористиву  экстремистиро  тариқи расонаҳои хабарӣ  мешунавем, ки  ин тамоми  мардумро  ба таҳлуқа меоварад, тарсу  ваҳмро дар  наҳоди мардум  ҳукмрон намуда, мамлакатҳои  Сурияву Ироқ  ва атрофи  Афғонистону Туркияро  табоҳ  намуда  истодаанд. Мушкилӣ  дар он аст, ки ба ин ҷанги  бемаънои  нотавонбинон ҷавонони  кишвари мо низ  ҳамроҳ шуда, ҳаёти  ҷавони худро  беамният  мегузаронд, ҳол он ки дар даврони  ҷавониашон эшон  бояд  илм омӯзанду  дар пешрафт ва  тараққиёти ин  сарзамин  саҳми  босазои хешро гузоранд.

Муаммои асосӣ дар он аст, ки террористон  дар зеҳни  мардум  то метавананд ба маънои  ислом  ҳар гуна  ақидаҳои  экстремистиро ҷой дода, онхоро  алайҳи  якдигар  таҳрик  менамоянд ва иғво меандозанд, билохира аз як  манотиқи тинҷу ором ҳеҷ осоре ба ҷуз харобазору  қатли  ваҳшиёна дигар чизе боқӣ  намемонад. Ҳоло хулоса  мекунем, ки дар кадоме аз ин  аъмол нишонаи ислому  мусалмонӣ ниҳон аст, дар  тарконидани масҷиду ибодатгоҳ ё дар  куштори модарону фарзандони бегуноҳ. Албатта, ки имрӯз  терористон дар ниқоби  ислом  тарғиботи хешро  адо  мекунанду ҷавонони  аз дини пок  бехабарро  гумроҳ  ва фирефтаи ваъдаҳои  бевафоёнаи худ мегардонанд.

Гуфтан айни  муддаост, ки баробари  дигар  тараққиёту  пешрафт, таассуб низ ақибнишинӣ  накарда,  пеш меравад ва  тафаккури  мардумро то ба дараҷае заиф  гардонидааст, ки  ҳатто  ба исломи  гуфтаи хоҷагони ифротгаро эътиқод  доранду ба қавле таассуб мекунанд, бегонапарастӣ  нисбати  фарҳанги  миллат, тақлид  ба либосҳои  мамлакатҳои  аврупову Эрону Афғон, миллати тоҷик ҳеҷ гоҳ  чодарпӯш набуд, ки имрӯз  қабиле аз  занону духтарони мо худро бо чодару либоси сиёҳ, ки нишонаи мотам аст,  ба бар намудаанд, гӯё ба ин васила имони худро ба дигарон намоиш медиҳанд ва хешро фидоии ислом меҳисобанд. Билохира имонро аз таассуб ҷудо карда наметавонанд. Имон доштану ибодат кардан ба хотири худ аст, на ба хотири намоиш.

 

БОБОЕВА М.А.

ДПДТТХ

 

Бузургтарин ва пурарзиштарин дастоварди давлату миллати тоҷик, ки баъди ҳазор сол бо заҳматҳои бениҳоят зиёди фарзандони фарзонаи халқи тоҷик ба даст омадааст, ки ба ҳар як хонадон нуру зиё, боварӣ ба ояндаи нек, меҳру вафо, ободию озодӣ ва осоиштагиву абадиятро овард, ин Истиқлолияти миллӣ мебошад. Ин дастоварди бузурги таърихӣ барои халқу миллати куҳанбунёди мо комилҳуқуқии пурра, соҳибихтиёрӣ ва низоми ояндаи давлатдориро муайян кард. Бо баробари ба даст овардани истиқлолият Тоҷикистон сиёсати дохилию хориҷии кишвар, ҳолати иқтисодӣ, вазъияти иҷтимоиву фарҳангии худро ривоҷу равнақ дод. Истиқлолият ин шаҳодатномаи соҳибдавлатии миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик аст, ки барои миллат имконияти навиштани тақдири хешро дод. Дар зери роҳнамоии марди бузургу дунёдида, ҷаҳондону дарёдил Пешвои миллати тоҷикон Эмомалӣ Раҳмон миллати тоҷик тавонист ба ҷангҳои бародаркуш хотима диҳад, мардуми бесаробонмондаю саргумгаштаро якҷоя намояд, мавзеҳои  вайронгаштаро ба боғу гулзорҳо табдил диҳад. Бо мурури замон, бо гузашти солҳо ҳамаи душвориҳою азиятҳо паси сар гаштанду имрузҳо Тоҷикистон ба як давлати сулҳхоҳу сулҳҷӯ мубаддал гаштааст, ба давлате табдил гаштааст, ки бо меҳнату заҳматҳои миллати бузурги худ тавонист Ваҳдати миллию ягонагиро ба даст орад. Истиқлолият сабаб шуд, ки ҳамаи мардуми тоҷик аз як гиребон сар бароварда, дар зери парчами соҳибистиқлолӣ тавонист тамоми мушкилиҳою монеаҳои бавуҷудомадаро паси сар намояд. Имрӯзҳо Тоҷикистон тавонист робитаи дӯстию тиҷоратии худро бо кишварҳои дунё пайванданд, фарзандони мо дар ҳамаи кишварҳои ҷаҳон дар соҳаҳои гуногун кору фаъолият мебаранд. Бузургтарин дастоварди миллат дар даврони Истиқлолият  ин қабул шудани китоби сарнавиштсози миллат – Сарқонуни ҷумҳурӣ, партавфишонӣ намудани Парчами ҷумҳурӣ, аз зинаҳои баланд садо додани Суруди миллӣ ва дар зери осмони софу беғубору ором – Ваҳдати миллӣ зиндагӣ кардани миллати тоҷик мебошад. Маҳз истиқлолият буд, ки имрӯз Тоҷикистонро дар ҷаҳон ҳамчун давлати сулҳхоҳу сулҳпарвар мешиносанд, истиқлолият буд, ки тоҷиконро бо ҳам овард ва дари худро ба ҳаммиллатони бурунмарзӣ боз намуд. Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон дар байни тамоми халқиятҳои ҷаҳон аз ҷиҳати сулҳхоҳию сулҳпарварӣ ва фазои оромию амонӣ дар ҷойи дуюм баъди Сингапур меистад. Агар ба марҳилаи рушди 28 соли соҳибистиқлолии мамлакат назар кунем, густариши сулҳ ва таҳкими ваҳдати миллӣ, рушду инкишофи тамоми соҳаҳои хоҷагии халқи кишвар ва дар маҷмӯъ дар арсаи байналмиллалӣ ҳамчун кишвари мустақил арзи ҳастӣ кардани Тоҷикистони азиз, аз сиёсати хирадмандона ва оқилонаи Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон далолат мекунад. Пешвои миллати тоҷикон ҳама вақт дар баромадҳои худ таъкид мекунанд, ки истиқлолият муқаддастарин дастоварди миллат буда, ҳар фарди ватандӯст бояд онро чун гавҳари чашм бояд ҳифз намояд. Пешвои муаззами мо борҳо қайд мекунанд, ки Истиқлолият имконияти таърихие фароҳам овард, ки Ватани худро ҳифз кунем, соҳибӣ намоем, давлатдории миллии худро барпо намоем, суннату арзишҳои миллиамонро эҳё созем ва зиндагии озодонаи мардумамонро ба роҳ монем. Дар даврони Истиқлолият Тоҷикистон тавонист аз муаммои бузурги таърихӣ – бунбасти коммуникатсионӣ баромада, проблемаҳои мавҷудбударо оқилона ҳал намояд. Боиси ифтихор аст, ки Тоҷикистон дар замони истиқлолият ба сохтмонҳои бузурги аср ноил гардад- сохтмони шоҳроҳи “Роҳи абрешим”, нақбҳои “Анзоб”, “Шаҳристон”, “Шар-шар”, сохтмонҳои бузурги роҳҳои мошингарди байни шаҳру ноҳияҳо, сохтмони роҳҳои оҳан, нерӯгоҳҳои барқии обии “Сангтӯда -1”, “Сангтӯда -2”,“Роғун” ва ғайраҳо. Соли гузашта дар Тоҷикистон чархаи дуюми НОБ- Роғун ба гардиш даромада, ба чеҳраи ҳар як фарди тоҷик шодию нишот овард. Имрӯз Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон барои пешрафти соҳаҳои илму маориф, фарҳанг, тандурустӣ, ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ, татбиқи сиёсати ҷавонон, занон ва оила ва рушди варзиш корҳои зиёдеро анҷом дода, сол то сол некӯаҳволии халқ баланд шуда истодааст.

 

Саидхоҷаева Д.М.

Устоди ДПДТТ